Κορφιάτης
Εισαγωγή
Ο Κορφιάτης (ή Κορφιάτικο) είναι ένας αληθινός «ερημίτης» του Ιονίου πελάγους, μια εξαιρετικά σπάνια ερυθρή ποικιλία που παλεύει να κρατηθεί ζωντανή στον αμπελουργικό χάρτη. Αν και το όνομά του στο παρελθόν προκάλεσε σύγχυση με το κρητικό Κοτσιφάλι, ο Κορφιάτης αποτελεί μια εντελώς διακριτή οντότητα, βαθιά ριζωμένη στην παράδοση της Ζακύνθου και των Επτανήσων, προσφέροντας μια σπάνια ματιά στην ιστορική βιοποικιλότητα της Δυτικής Ελλάδας.
Γευστική Εμπειρία
Χρώμα: Μέτριας έντασης ρουμπινί, τυπικό των ερυθρών ποικιλιών της δυτικής Ελλάδας που δεν στοχεύουν στον εντυπωσιασμό αλλά στην ουσία. Αρώματα: Αν και δεν υπάρχει εκτενής βιβλιογραφία, αναμένονται νότες κόκκινων φρούτων, βοτανικά στοιχεία και μια διακριτική γήινη αίσθηση που πηγάζει από το terroir των Επτανήσων. Στόμα: Ξηρό, με μέσο όγκο και ισορροπημένη οξύτητα, χαρακτηριστικά που τον καθιστούν ιδανικό για «φαγητό-φιλικά» κρασιά με αυθεντικό ρουστίκ χαρακτήρα.
Γαστρονομία
Ζακυνθινή Κουζίνα: Ταιριάζει απόλυτα με το παραδοσιακό σοφιγαδούρι (κρέας με πατάτες και κυδώνια) ή κουνέλι στιφάδο. Πιάτα του Ιονίου: Κρεατόπιτες και πιάτα με κόκκινες σάλτσες, ντομάτα και μπαχαρικά. Τυριά: Συνοδεύει εξαιρετικά το πικάντικο λαδοτύρι Ζακύνθου ή παλαιωμένες κεφαλογραβιέρες.
Terroir
Περιοχή: Η φυσική του έδρα είναι τα Ιόνια Νησιά, με επίκεντρο τη Ζάκυνθο. Καταγράφεται επίσημα ως επιτρεπόμενη ποικιλία για τη ζώνη, αν και οι φυτεύσεις του είναι πλέον ελάχιστες. Terroir: Ως ιονιακή ποικιλία, είναι προσαρμοσμένος στην υγρασία του Ιονίου και στα ασβεστολιθικά εδάφη των νησιών, αναπτύσσοντας αντοχή που του επέτρεψε να επιβιώσει μέσα στους αιώνες. Αποτέλεσμα: Λόγω της σπανιότητάς του, τα δείγματα είναι περιορισμένα, αλλά η ρητή αναφορά του σε τεχνικούς φακέλους ΠΓΕ (Προστατευόμενη Γεωγραφική Ένδειξη) μαρτυρά την ιστορική του αξία.