Παριανό
Εισαγωγή
Το Παριανό παρουσιάζει μια ιδιαίτερη περίπτωση στην ελληνική αμπελογραφία, καθώς το όνομα αυτό χρησιμοποιείται για να περιγράψει δύο εντελώς διαφορετικές οινικές πραγματικότητες. Από τη μία, αποτελεί το ιστορικό συνώνυμο της ερυθρής Μανδηλαριάς στις Κυκλάδες, και από την άλλη, αναφέρεται σε μια σπάνια, αυτόνομη λευκή ποικιλία που συναντάται διάσπαρτα στο Αιγαίο και την Εύβοια, διατηρώντας τη δική της ξεχωριστή καλλιεργητική ταυτότητα.
Γευστική Εμπειρία
Το Ερυθρό (ως Μανδηλαριά): Αρώματα: Μαύρο κεράσι, βατόμουρο, άγρια βότανα και δέρμα. Στυλ: Στην Πάρο (ΠΟΠ Πάρος), συμμετέχει στο μοναδικό χαρμάνι ερυθρού σταφυλιού με λευκή Μονεμβασιά, δημιουργώντας δομημένα κρασιά με σκούρο χρώμα και σφιχτές τανίνες που "μαλακώνουν" από τη λευκή ποικιλία. Το Λευκό (Αυτόνομη Ποικιλία): Δίνει κρασιά με έμφαση στη φρεσκάδα και τον παραδοσιακό νησιωτικό χαρακτήρα, ιδανικά για άμεση κατανάλωση.
Terroir
Διασπορά: Η λευκή εκδοχή εντοπίζεται κυρίως στις Κυκλάδες (με έμφαση στη Μύκονο) αλλά και στην Εύβοια. Αμπελουργικά Χαρακτηριστικά: Είναι φυτό ζωηρό, εύρωστο και παραγωγικό, προσαρμοσμένο στις ανάγκες του νησιωτικού αμπελώνα. Βλάστηση: Ξεκινά νωρίς, γύρω στα μέσα Μαρτίου. Ωρίμανση: Θεωρείται πρώιμη προς μεσοπρώιμη, καθώς ο τρύγος τοποθετείται στις αρχές Σεπτεμβρίου.