Μπακούρι
Εισαγωγή
Το Μπακούρι είναι μια από τις πλέον ελπιδοφόρες «ανακαλύψεις» του πελοποννησιακού αμπελώνα. Αν και για δεκαετίες παρέμενε στη σκιά του Αγιωργίτικου —συχνά μάλιστα συγχεόμενο με αυτό ως τοπικό συνώνυμο— οι πρόσφατες μελέτες και η επίσημη ένταξή του στον Εθνικό Κατάλογο Ποικιλιών (2025) το αναδεικνύουν ως μια αυτόνομη ερυθρή ποικιλία με στιβαρή προσωπικότητα και σημαντικό οινολογικό μέλλον.
Γευστική Εμπειρία
Σε ελεγχόμενη μικροοινοποίηση το Μπακούρι έδωσε σύνθετο άρωμα «φρούτων του δάσους» και μπαχαρικών. Ξηρά ερυθρά με καλό σώμα, ήπιες–μεσαίες τανίνες και ζουμερό κόκκινο/μαύρο φρούτο· στις μικροοινοποιήσεις κατέγραψε 13–14% vol, TA ~4,6–5,7 g/L, και πίνεται ευχάριστα νέο.
Terroir
Η κύρια «εστία» του βρίσκεται στην Πελοπόννησο (ιδίως στους νομούς Κορινθίας, Αρκαδίας, Αργολίδας, Αχαΐας), με πολύ περιορισμένες φυτεύσεις. Το Ινστιτούτο Οίνου είχε ήδη προτείνει από παλαιότερα την πειραματική του αξιολόγηση στον πελοποννησιακό αμπελώνα.